1 zulmat ostonasidagi muhabbat (1-fasl) Stefani Mayer


https://telegram.me/e_kutubxona



Download 1.24 Mb.
Pdf ko'rish
bet6/18
Sana22.09.2019
Hajmi1.24 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   18

 https://telegram.me/e_kutubxona

54
Sekin ko’chalarni aylana boshladim. Nazarimda markazga qarab 
harakatlanyapman. Atrofga unchalik alanglamadim. Chunki qaytishda yo’lni 
osongina topishimga ishonardim. Iloji boricha Edvard va ularning oilasi haqida 
eshitganlarimni o’ylamaslikka urinardim. Lekin yo’lda kumushrang "volvo" 
mashinalar uchrab xayolimni buzardi. Jin urgur vampir, uni deb esdan og’yapman! 
Yuraverib, markazga teskari tomonga ketayotganimni tushundim.
Endi ko’chadagi do’konlar o’rnini omborxonalar egallay boshladi. Teskari yo’ldan
ketyapman shekilli. Mashinalarning hammasi shimol tomonga yo’nalyapti. Shunda
keyin sharq tomonga burildim. Shu ko’cha ko’rfazga olib chiqsa kerak. 
Ro’paramda paydo bo’lgan to’rt yigitga ko’zim tushdi. Ular sayyohlarga ham ofis 
xodimlariga ham o’xshamasdi. Daydiliklari bilinib turardi. Bir-birlarini turtib, 
baland ovozda kulayotgan yigitlarning yonidan devorga qapishgudek o’tib, keyin 
qadamimni tezlatdim.
― Hoy, menga qara, - qichqirdi ulardan biri ortimdan. Beixtiyor o’girildim.
Yigitlar meni to’rt tomondan o’rab olishdi. Ro’paramdagi isqirt kiyingani yaqinroq
kelib, salom dedi. O’zimni burchakka urdim. Ortimdan qo’pol kulgi eshitildi.
"To’xta", deb qichqirdi ulardan biri. Men qadamimni tezlatdim. Qorong’uda
eshiklari qulf osilgan omborxonalar orasidan shoshib borarkanman, Port-
Anjelesning sayyohlarga ko’rsatilmaydigan ko’chalariga kelib qolganimni 
tushundim. Kurtkam mashinada qolgani uchun junjukib qo’llarimni qovushtirib 
oldim. Ko’chada bizdan boshqa hech kim ko’rinmasdi. Borgan sari qorong’ulashib
borayotgan ko’chaga qayrila turib ortimdagi yigitlar bilan oramiz yaqinlashib 
borayotganini ko’rdim. Asablarim qaqshaganidan titrab qadamimni tezlatdim. Gaz 
balloncha ham mashinada qolibdi.
Kutilmaganda miyamga bir fikr keldi. Sumkamni yerga tashlab keyin qochib 
ketsamchi?
Lekin nazarimda bu yigitlarga pul kerak emas. Butun tanam quloqqa aylandi.
Yigitlar o’zlarini juda bosiq tutishardi. Balki meni ta'qib etishmayotgandir.
Yugurgudek bo’lib o’ngga qayrildim. Ular ham izimdan qolishmadi. Yugurishni
mo’ljalladim, ammo ortimdagilar har daqiqada yetib olishlari mumkin. Endi tezroq
uy burilishidagi chorrahaga yetib olsam bo’lgani. Ro’paramdagi vayrona uy 
yonidan qayrilgach, qotib qoldim... Ko’cha beton devor bilan berkitilgandi! Boshi 
berk ko’cha.
Uzoq-uzoqlardan chiroqlar porlab, mashinalar g’izillab o’tib-qaytib turishibdi. 
Lekin,  men u yerga yeta olmayman, chunki yirtiq jinsili yigit sovuq tirjaygancha 
yo’limda turardi. Oyoqlarim yerga yopishib qolgandek go’yo. Meni ta'qib 
qilishmabdi, aksincha qopqonga tushirishibdi! Bir lahzaga to’xtadim, keyin keskin 
qayrilib ko’chaning narigi betiga qarab yugurdim. Qadam tovushlari yaqinroqdan 
eshitila boshladi. Agar ovozim boricha qichqirsam birov eshitarmikan? Yigitlar 
sekin-sekin men tomon bostirib kela boshlashdi.
― Yaqinlashma! - qo’rquvdan ovozim titrab chiqdi.
― Qaysarlik qilma, qizgina, - hiringladi baquvvati. Og’aynilari sovuq tirjayishdi.
Himoya yo’llarini o’ylay boshladim. Shunchaki taslim bo’lmayman! O’zingni 
qo’lga ol! Birining burniga musht tushirsam, boshqasining yuzini yumdalab 
tashlayman!
 https://telegram.me/e_kutubxona

55
Qattiqroq qichqirish uchun nafasimni rostladim. Kutilmaganda osmondan 
tushgandek paydo bo’lgan mashina chiroqlaridan ko’zlarim qamashib ketdi. Katta 
tezlikda qayrilgan mashina baquvvat yigitni urib yuborishiga sal qoldi. Men 
yordam so’rash uchun mashina tomonga yugurdim. Lekin kumushrang "volvo" 
mashinasining o’zi yonginamda qattiq tormoz berib to’xtadi va men tomondagi 
eshigi shart ochildi!
― O’tir! - buyurdi g’azablangan tovush.
Qiziq, oldingi o’rindiqqa joylashib, eshikni yopishim bilan qo’rquvim tumandek
tarqadi. Yo’q, xotirjamlik uning tovushini eshitgan zahotim azoi badanimni 
egallagandi.
Shinalar chiyillab, mashina yigitlarni to’rt tomonga tiraqaylatib orqaga qayrildi va
shiddat bilan ko’rfaz tomonga otildi.
― Kamarni taq! - buyurdi Edvard. Men so’zsiz bajardim. Biz yo’l belgilariga
ahamiyat bermay, oldinga qarab uchib borardik.
O’zimni shunchalik xotirjam his qilardimki, qayoqqa ketayotganimiz haqida
o’ylashni ham istamasdim. Unga qarab ancha o’zimni bosdimu lekin jahldan 
bo’zarib ketganidan bir oz cho’chidim.
― Jahling chiqyaptimi? - so’radim sekingina.
― Yo’q, - dedi u g’azab bilan.
Mashina tuyqus to’xtamaguncha unga tikilib qolganimni sezmabman. Atrofga
alanglab quyuq daraxtzor orasida turganimizni tushundim.
― Bella, - dedi u g’azabdan o’zini zo’rg’a bosib.
― Ha, - dedim sekingina. ― Ahvoling yaxshimi?
U hamon men tomonga qaramasdi.
― Iltimos, biror nimalarni gapir, men tinchlanmaguncha gapiraver... - shunday
deya ko’zlarini yumgancha boshini o’rindiqqa tashladi.
― Nima desam ekan... - tilimga tuzukroq gap kelmay tutildim. ― Ertaga
Taylerning "Nissan" mashinasini urib, pachog’ini chiqarmoqchiman.
― Nima?! - tushunmadi u.
― U hammaga bitiruv oqshomiga men bilan borishini gapirib yurganmish.
Mashinasini turtib qo’ysam, balki meni tinch qo’yar. Shunda Lorenning ham 
ko’ngli joyiga tushadi...
― Taylerning gapini eshitdim, - Edvardning ovozi endi bir oz xotirjam eshitildi.
― Qayerdan eshitding? - endi mening jahlim chiqa boshladi.
Edvard og’ir xo’rsindi.
― Xoxlasang, meni urishishing mumkin.
― Nega endi seni urishishim kerak, - dedi u men tomonga qarashni ham ep
ko’rmay.
― Bilmadim, yengil tortarmiding...
Miyamda savollarim g’ujg’on o’ynardi-yu lekin Edvard tinchlanguncha sabr
qilishim kerak.
― Xo’sh, nega senga baqirishim kerak ekan? Yoki yana piching qilyapsanmi?
― Dugonalarimdan ayrilmasligim, qayoqqa ketayotganimni o’ylashim kerak edi.
Bundan tashqari, gaz ballonchani yonimda olib yurishim lozim edi.
 https://telegram.me/e_kutubxona

56
― To’ppa-to’g’ri! - Nihoyat Edvard men tomonga qaradi. Ko’zlari xotirjam
boqardi. To’q asal rangidagi ko’zlari yanada yorqinlashgandek tuyuldi. ― Lekin 
sendan jahlim chiqmayapti.
― Unda nima gap?
― Bazida shunaqa jahlim qo’zib turadi, - Edvard oynaga qaradi. ― Ammo hatto,
shu ham meni... ov qilishga majbur eta olmaydi... - U o’z g’azabi bilan kurashib 
yana teskari o’girildi. ― Har holda shunga o’zimni ishontirgim keladi.
― Ha - dedim men o’rni bo’lmasada. Oraga sukunat cho’kdi. Soat yetti yarim
bo’lganiga ko’zim tushib o’zimga keldim:
― Anjela bilan Jessika xavotir olishadi, qaytishimiz kerak.
Edvard bir so’z demay motorni o’t oldirdi va orqaga, shaharga qarab mashinasini
uchirib ketdi. Sanoqli soniyalarda ko’rfazga yetib keldik. Meni kuta-kuta 
restorandan chiqib kelayotgan dugonalarimga ko’zim tushdi.
Og’iz ochishga ulgurmasimdan Edvard mashinadan tushdi.
― Sen qayoqqa? - hayron bo’ldim.
― Seni kechki ovqatga taklif qilaman, - jilmaydi u. Men ham shoshib tushdim.
― Qizlarni to’xtat, - buyurdi.
― Jess! Anjela! - qichqirdim men qo’l siltab.
Qizlar men tomonga yugurishdi. Yonimda kim turganini ko’rgach, esa
hayronlikdan qotib qolishdi va bizdan yarim metrcha narida taqqa to’xtashdi.
― Qayerda eding? - hujumga o’tdi o’ziga kelgan Jessika.
― Adashib qoldim, - ikkilanib javob berdim men. ― Keyin Edvardni uchratib
qoldim.
― Sizlarga qo’shilsam maylimi? - baxmaldek mayin ovozda xushomadgo’ylik
qildi Edvard.
Dugonalarimning anqayib turishiga qarab ular ilgari Edvardning husniga mahliyo
bo’lishmaganini tushundim.
― Albatta, - ming’irladi Jessika.
― Umuman olganda biz ovqatlandik, kechir, Bella, - tezda to’g’irladi Anjela.
― Hech qisi yo’q, qornim to’q.
― Menimcha ovqatlanib olishing kerak, - dedi Edvard amirona. Keyin Jessikaga
o’girilib: ― Ruxsat bersang, Bellani o’zim uyiga olib borib qo’yaman. O'shanda 
sizlar ham kutib qolmaysizlar, - dedi.
Shunday qilganimiz yaxshi, deyishdi qizlar tutila-tutila.
Hozir o’zim ham hayotimni bir necha bor saqlab qolgan odam bilan yolg’iz
qolishni istardim. Edvardga savollarim ko’p edi, ularni qizlar yonida berib 
bo’lmasdi.
― Mayli, - birinchi bo’lib tilga kirdi xushmuomala Anjela. ― Ertaga ko’rishamiz.
- U Jessikani qo’lidan sudragudek bo’lib mashina tomon yurdi. Qizlarning 
mashinasi ko’zdan yo’qolgach, Edvardga o’girildim.
― Rostdan ham ovqat yegim kelmayapti, - dedim yuziga diqqat bilan
termularkanman.
― Men uchun bir iltifot qilarsan, - dedi u takallufsiz va restoran eshigini ochdi.
 https://telegram.me/e_kutubxona

57
Men ham bo’ysunib, ichkari kirdim. Mijozlar kam edi. O’ziga qaragan, chiroyli 
ofitsiant qiz Edvardga ochiqchasiga qiziqib tikildi. Bu menga yoqmadi. Chunki bu 
italyan qiz mendan ko’ra ko’zga yaqin va ko’rkamroq edi.
― Ikki kishilik stol kerakmi? - shirin shivillardi u Edvardga iloji boricha yaqinroq
turib. Menga bir nazar tashlab, husnda betakror emasligimni ko’rib tinchlandi.
Qolaversa, biz sevishganlarga o’xshab qo’l ushlashib olmagandik. U bizni restoran
burchagidagi chetroq joyga olib bordi.
― Mayli, joylashinglar, - dedi u umid bilan yana Edvardga tikilib. Edvarddan
quruq iltifotdan bo’lak hech qanday sado bo’lmagach, nari ketdi.
― Odamlarga bunday munosabatda bo’lishing yaxshimas, - koyidim Edvardni.
― Qanday? - tushunmadi u.
― Odamlarning ko’zini qamashtirib, o’zingga mahliyo etishingni aytyapman.
Sho’rlik qizning senga ishqi tushdi, shekilli.
Edvard xijolat bo’ldi.
― O’zingni bilmaganga olma! Odamlarda qanday taassurot uyg’otishingni
bilmaysanmi?
― Men odamlarning ko’zini qamashtiramanmi?!
― Albatta! Hammaning ham senga o’xshab barcha niyati amalga oshavermaydi.
― Seni ham o’zimga mahliyo etganmanmi? - ko’zlarimga jilmayib tikilgancha
so’radi u.
― Ba'zida... - tan oldim ko’ziga qaramaslikka urinib.
Shu mahal taomnomani ko’targan ofitsiant qiz yana yonimizda paydo bo’ldi. U
chiroyli mijoz haqida dugonalariga aytib ulgurgandi. Qop-qora sochlarini 
siltagancha "Xizmatlar bormi?" deya Edvardga ishva bilan jilmaydi. Men tomonga 
esa qarab ham qo’ymadi. Edvard savol nazari bilan menga qaradi.
― Kola, - dedim men yutoqib ketganimni his qilib.
― Unda ikkita kola.
Bir daqiqa, dedi qiz shirin tabassum bilan. Lekin Edvard unga etibor bermadi.
Ofitsiant ketgach, u mendan o’zimni qanday his qilayotganimni so’radi:
― Har qanday qiz qo’rqib ketardi bu ahvolda.
― Men tez-tez bunday holatlarga tushib turaman.
Ofitsiant qiz tezda ichimliklarni olib keldi va:
― Buyurtma berasizlarmi? - deb so’radi menga teskari o’girilib.
― Bella, nima yeysan? - so’radi Edvard.
Qiz istamay menga o’girildi.
― Qo’ziqorinli ravioli, - birinchi turgan taomni buyurdim.
― Sizga-chi?
― Rahmat mening qornim to’q, - dedi Edvard muloyimlik bilan.
― Agar fikringizdan qaytsangiz, chaqiring, - dedi u nozlanib. Edvard hatto,
o’girilib qaramadi ham. Qiz arazlagandek lablarini cho’chchaytirib nari ketdi.
― Kolangni ich, - buyurdi Edvard mendan ko’zini uzmay.
Shundagina chanqab ketganimni his qilib stakanni bo’shatdim.
― Qo’rqib ketgansan, yana ich, - deb u o’zinikini ham yonimga surdi, ikkinchi
stakanni ham bo’shatib, ichim muzlab ketganini sezdim.
 https://telegram.me/e_kutubxona

58
― Sovqotdingmi? - so’radi u g’amxo’rlik bilan. ― Kurtkang qani?
― Jessikaning mashinasida qolib ketibdi.
U pidjakini yechib menga uzatdi.
Kiyim xuddi sovuqda qolgandek muzdek edi. Pidjakdan taralayotgan ifordan
boshim aylanib ketdi. Men bu qanday hidligini farqlash uchun chuqurroq nafas 
odim.
Bu atirning hidi emasdi.
― Arvoxdek rangparlik senga yarasharkan, - kuldi u.
― Hech nimadan qo’rqqanim yo’q.
― Bekor qilasan. Har qanday qiz qo’rqib ketgan bo’lardi. Sen esa...
― Sen yonimda bo’lsang, xotirjam bo’laman.
U qovog’ini uydi.
― Hammasi men o’ylagandan ham yomon shekilli.
― Ko’zlaringning rangi yorqin bo’lsa, kayfiyating yaxshi bo’ladi, - dedim men
uning yomon xayollarini haydash uchun.
― Nima?! - ajablanib qayta so’radi u.
― Ko’zlaring qora rang bo’lsa, senga yaqinlashmagan ma'qul. Buyam bir 
taxminda...
― Navbatdagisimi? - ko’zlari qisildi. ― Umid qilamanki, bu gal tuzukroq narsa
o’ylab topgandirsan. Avvalgidek hajviyalar to’qimassan. - U hazil qilayotgan 
bo’lsa-da, ko’zlari jiddiy boqardi.
― Yo’q bu galgi ma'lumotlarim boshqa manbadan, - istamaygina tan oldim.
― Qayerdan ekan, bilsam bo’ladimi?
― Yo’lda aytib beraman. Agar, albatta... - tutildim men.
― Shartlaring ham bormi?
― Savollarim bor.
Men tilim qurib borayotganini his qilib yana stakanga yopishdim.
― Port-Anjelesga nega kelganding?
U qo’llarini qovushtirib stolga suyandi. Keyin ko’zlarida yarim tabassum jilvalanib
buyurdi:
― Keyingi savol!
― Javob bermading-ku.
― Keyingisiga o’t.
Davom ettirgim kelmay ovqat yeyishga tutundim.
― Mayli, - dedim bir ozdan keyin. ― Aytaylik kimdir birovlarning fikrini o’qiy
oladi. Bazilarni hisobga olmaganda, albatta.
― Faqat bir kishinikini o’qiy olmaydi, - to’g’riladi Edvard.
― Mayli faqat bir kishinikini deylik, - dedim gapimga qo’shilganidan xursand
bo’lib. ― Nega va bu istisnoning sababi nimada? O’sha kimdir boshqa birovni 
kerakli paytda va zarur bo’lganda qanday topib oladi?
― Taxminanmi?
― Yo’q, rostdan...
― Aytaylik o’sha kimdir... - Kel, o’sha kimnidir Jo deb ataymiz.
― Mayli.
 https://telegram.me/e_kutubxona

59
― O’sha Jo diqqat-e'tiborli va har ishga ulguradi. Bunday kichik shaharchada faqat
sen biror falokatga uchrashing mumkin. Forksning o’n yillik jinoiy ishlar 
statistikasini barbod qilding, - kuldi u.
― Shaxsiyatga tegmasdan gaplashsak bo’ladimi? - jahlim chiqdi. ― Mening shu
yerdaligimni qayerdan bilding? - so’radim men stol osha u tomonga yaqinlashib.
U menga haqiqatni aytishga ikkilangandek tutildi.
― Menga ishonsang bo’ladi, - shivirladim.
― Boshqa ilojim ham yo’q. Men adashibman, sen ancha e'tiborli ekansan.
― Men esa sen hech qachon adashmaysan deb o’ylagandim.
― Ilgari adashmasdim. Agar o’n mil diametrda biror falokat bo’lsa sen hammasini
o’zinga ohangrabodek tortar ekansan.
― Sen ham shu xavf-xatarga kirasanmi?
― Albatta! - uning yuzi hissiz tus oldi.
Engashib uning qo’lidan tutdim. Barmoqlari muzdek edi.
― Hayotimni ikkinchi marta ham saqlab qolganing uchun rahmat. Chiroyli yuzi
bir oz yumshadi.
― Uchinchi martasi bo’lmasin iltimos, maylimi?
― Xo’p.
― Men seni kuzatib Jessikaning mashinasi ortidan keldim, - gap boshladi u. Ilgari
hech kimni asrab qolishga urinmasdim. Bu men o’ylagandan ko’ra qiyinroq ekan.
Hamma gap senda shekilli. Oddiy odamlarning hayotida noxushlik va kutilmagan
voqealar kam bo’ladi. Senda esa...
U meni kuzatib yurganini bilib, xijolat bo’ldim. Lekin, bu ko’nglimga yoqdi.
― Yaratganning ishlariga aralashgandek bo’lmayapsanmi? O’sha kuni Taylerning
furgoni ostida o’lim topish taqdirimda yozilgan bo’lsa-chi? - o’ychan so’radim 
men.
― Bunga rozi bo’la olmasdim, - dedi u eshitilar eshitilmas. Men unga hayron
bo’lib qaradim. ― Men taqdiringa birinchi ko’rgan kunimdan aralashganman.
Gap menga nafrat bilan tikilgan kun haqida ketardi.
― Esingdami? - so’radi tund ahvolda.
― Esimda, - xotirjam javob berdim.
― Demak, hozir yonimda ekaninga qaraganda bu narsalar seni yo’ldan qaytara
olmaydi.
― Ha. Mening hozir bu yerda o’tirishim faqat sening sharofating bilan! Bugun
meni qanday topding?
U savolimga javob berishini juda istardim, u esa qovoqlari ostidan jiddiy tikilib
menga ko’ngil ochish mumkinmi yo’qmi degandek sinovchan tikilardi.
― Sen ovqatingni yeyaver, men gapirib beraman. Seni kuzatish bir oz mashaqqat
tug’diradi. Aslida odamlarning fikrini eshitaman va ularni topishga qiynalmayman,
- u gapidan to’xtab menga ma'noli tikildi. ― Sinab ko’rish uchun Jessikaning 
miyasiga... kirib ko’rdim. Lekin qachon yo’llaring ayro tushganini bilmay qoldim.
Dugonalaringning yonida yo’qligingni bilib kitob magazinga ketdim. Magazinga
kirmabsan. Shundagina adashib qolganingni tushundim. Shaharni aylanib 
odamlarning xayollarini o’qiy boshladim. Sen haqingda biror ma'lumot olamanmi 
 https://telegram.me/e_kutubxona

60
deb umid qilgandim. Xavotir olmasam ham bo’lardi, lekin... - uning qoshlari qahr 
bilan chimirildi.
― Nima lekin? - shivirladim.
― Men ularning fikrini o’qidim, - u shu gaplarni aytganda xuddi sher past ovozda
nara tortgandek bo’ldi. ― Ular seni nima qilmoqchi ekanliklarini tushundim. – 
Edvard stolga bukchaygancha qo’llari bilan yuzini berkitdi. Qo’rqib ketdim. ― 
Ularni tirik qoldirish menga qanchalik qiyin bo’lganini tasavvur qilolmaysan... - 
Uning ovozi ichiga tushib ketdi. ― Seni qizlar bilan uyga jo’natsam ham bo’lardi. 
Lekin bir o’zim qolsam ularni izlashga tushamanmi deb qo’rqdim...
Butun tanamni qo’rquv egalladi. U haykaldek qotib turardi.
― Tuzukmisan? - so’radi menga sinovchan tikilarkan. Men bosh silkidim. ―
Uyga ketamizmi?
― Ketamiz.
Xuddi gapimizni eshitib turgandek ofitsiant yonimizda paydo bo’ldi.
― Marhamat qilib hisobni bersangiz, - uning gapi bir oz keskin chiqdi. Keyin
hisobga ko’z qirini tashlab ortig’i bilan to’ladi va qizga o’girilmasdan qaytimi 
kerakmas dedi. Keyin nazokat bilan menga eshikni ochdi. Lekin qo’limdan 
tutmadi. Jessika Mayk bilan uchrashuv tafsilotini aytganini eslab orziqib 
xo’rsindim. Yaxshi hamki Edvard fikrimni o’qiy olmaydi. "Volvo" mashinasiga 
joylashar ekanman kabinadan ham pidjakdan kelgan yoqimli hid kelayotganini 
sezdim. U xuddi raqqoslardek nazokat bilan qadam tashlab mashinasiga o’tirdi. 
Mashinani avtostrada tomon uchirib borarkan, u endi sening navbating, dedi.
 https://telegram.me/e_kutubxona

61
IX bob. Mulohaza
― Yana bitta savol bersam maylimi? - tortinibgina so’radim men katta tezlikda
katta ko’chaga chiqar ekanmiz. ― Shuncha tez haydash shartmi?
― Faqat bitta, - istamaygina rozi bo’ldi u, ― lekin oldin kamarni taqib ol.
Darrov aytganini qildim.
― Kitob do’koniga kirmaganimni qayerdan bilding? Do’kondagi xotindan
so’ramagandirsan?
Edvard javob o’rniga yo’lga qattiq tikilgancha ketaverdi.
― Ochiqcha gaplashmoqchi edik shekilli, - jahl bilan to’ng’illadim savolimga
javob ololmaganim uchun.
Edvard miyig’ida jilmaydi.
― Mayli, aytaman. Hidingni sezmadim! - dedi u yana yo’lga ko’zini tikib. Bu
gapni izohlashga jo’yaliroq sabab topolmay, bu haqda keyin o’ylayman deb 
qo’ydim.
Hozir haqiqatni tagiga yetadigan payt emas, tezroq savollarimni berib olishim 
kerak.
― Savolimga javob bermading, - eslatdim.
Vaziyatning bunday tus olishi Edvardga yoqmadi.
― Rostdanmi? - negadir chuqur xo’rsindi u.
― Odamlarning fikrini qanday o’qiysan? Qanday masofada o’qiy olasan?
Qarindoshlaring ham... - o’zimni ahmoqona savollari bilan kattalarning jig’iga
tegadigan boladek his qildim.
― Umuman olganda, bu ikkinchi savol bo’ldi, - e'tiroz bildirdi Edvard. ―
Qarindoshlarimning qo’lidan kelmaydi. Fikrlarni yaqindan o’qish osonroq. Tovush
qanchalik tanish bo’lsa shunchalik uzoqdan o’qiy olaman. O’rtacha bir necha mil
doirada. Bu xuddi katta zalda hamma baravariga gapirayotganga o’xshaydi. 
Tovushlar jonimga tegsa, o’chirib qo’yaman! Hamma qatori og’izdan chiqqan 
gaplarni eshitish, odamlarning miyasidagini eshitishdan ko’ra yaxshiroq...
― Nega mening xayollarimni eshita olmaysan?
Tillarang ko’zlar sirli jilva qildi.
― Bilmadim, - to’ng’illadi. ― Bitta mantiqiy javob - sening miyang boshqacharoq
tuzilgan. Radioga taqqoslaydigan bo’lsak, sening fikring qisqa to’lqinda, men esa
 https://telegram.me/e_kutubxona

62
uzoqqa yetadigan to’lqinlarni ushlashga qodirman.
― Meni dumbul demoqchimisan? - jahlim chiqdi.
― Men bor-yo’g’i ovozlarni eshitaman dedim, sen esa o’z ruhiy holatingdan
xavotir olyapsanmi? Xavotir olma, biz shunchaki mulohaza yurityapmiz-ku! 
Bo’ldi, endi sening navbating.
Og’ir xo’rsindim. Nimadan boshlasam ekan?
― Biz ochiqchasiga gaplashmoqchi edik shekilli, - eslatdi u.
Xayolimni yig’ish maqsadida mashina ichiga alangladim. Spidometrga ko’zim
tushib sapchib tushdim.
― Esingni yedingmi? Tezlikni kamaytir! - qichqirib yubordim qo’rqqanimdan.
― Nima bo’ldi? - cho’chib tushdi Edvard ham, lekin tezlikni kamaytirmadi.
― Soatiga bir yuz oltmish kilometrda ketyapsan! - vahimada atrofga alangladim.
Yo’lda faqat yugurayotgan chiroqlar ko’zga tashlanardi. Shunchalik tez 
yurganimizdan yo’lning ikki chekkasidagi o’rmon xuddi devordek ko’rinardi.
― O’zingni bos, Bella, - u ko’zlarini katta-katta qildi.
― Chilparchin bo’lishimizni istayapsanmi?
― Hech nima bo’lmaydi!
― Qayoqqa shoshyapsan?
― Men doim shunday haydayman, - istehzo o’ynadi lablarida.
― Yo’lga qara!
― Bella, men biror marta avariyaga uchramaganman! Hatto, jarima ham
to’lamaganman! - maqtandi Edvard, keyin boshini ko’rsatib kuldi: ― Bu yerda 
radar o’rnatilgan!
― Juda kulgili! Ayniqsa, men politsiyachining qizi ekanligim va qonunlarni
hurmat qilish ruhida tarbiyalanganimni hisobga oladigan bo’lsak... Qolaversa, 
hozir "volvo"ng chalpakka aylansa ham senga hech nima bo’maydi! Bemalol 
o’rningdan turib yo’lingda davom eta olasan...
― Bo’lishi mumkin, - o’sha istehzo bilan javob berdi u. ― Lekin sen unday qila
olmaysan, shuning uchun avariyaga uchramaganimiz ma'qul, - dedi u chuqur 
xo’rsinib.
Va tezlikni pasaytirdi, keyin: ― Ko’ngling joyiga tushdimi, - deb so’radi.
― Deyarli...
― Toshbaqa qadam yurishni yomon ko’raman!
― Soatiga bir yuz yigirma kilometr yurish sen uchun toshbaqa qadammi?
― Mening yurishimni muhokama qilishni bas qil. Qachon o’z mulohazangni
aytishingni kutyapman!
Men javob topolmay labimni tishlab qolganimni ko’rib qo’shimcha qildi:
― Kulmayman, so’z beraman.
― Jahling chiqishidan qo’rqyapman.
― Hammasi shunchalik dahshatlimi?
― Shunaqa desa ham bo’ladi. Nimadan boshlashni bilmayapman.
― Boshidan boshla. Bu fikrga o’zing keldingmi?
― Yo’q.
― Unda qayerdan olding. Kitobdanmi yoki filmdan?
 https://telegram.me/e_kutubxona

63
― Yo’q. Hammasi shanba kuni plyajda ro’y berdi. Men eski qadrdonim Jeykobni
uchratib qoldim. Uning otasi Kvilet qabilasi boshlig’i, dadam bilan qalin do’st. – 
Edvard gapimga hech qanday munosabat bildirmadi. O’sha kuni qirg’oqni 
aylanganimizni aytdimu lekin Jeykobni boshini aylantirganim haqida og’iz 
ochmadim.
― Jeykob menga eski hindu afsonalari haqida gapirib berdi, meni qo’rqitmoqchi
bo’ldi shekilli. Bittasi menga qattiq ta'sir qildi... - gapimni oxiriga yetkaza olmay
tutildim.
― Davom et!
― Vampirlar haqidagi afsona... - negadir ovozim pasayib ketdi. Edvardning yuziga
qarashga kuchim yetmadi, lekin qo’llari rulga qattiqroq yopishganini ko’rdim.
― Xayolingga birinchi bo’lib men keldim, shundaymi? - savolida bu gal istehzo
sezilmadi.
― Yo’q. U oilangni tilga oldi...
Edvard ko’zini yo’ldan olmasada, sukunat yuragimga g’ulg’ula soldi va shoshib
Jeykobni himoya qilishga tushdim:
― Jeykob bu rivoyatlarni ahmoqona irimchilik deb hisoblaydi. U shunchaki meni
qo’rqitmoqchi bo’lgan... O’zim aybdorman, qo’rqinchli voqealarni aytib berishga
majbur qildim uni.
― Nega?
― Chunki, Loren menga zahrini sochish uchun oilang haqida nimadir dedi...
Shunda hindu bolalardan biri Kallenlar bizning hududlarga qadam bosolmaydi 
dedi. Bu gap menga g’alati tuyuldi. Shundan keyin Jeykobni sayrga taklif qilib, shu
afsonani undan sug’urib oldim... - afsuslandim.
Edvardning kulgusi meni battar qo’rquvga soldi. Ko’zlar sovuq boqib turganda
lablar tabassum qilishi mumkinmi?
― Qanday sug’urib olding? Ombur bilanmi?
― Salgina noz-karashma qilgandim, hammasini gapirib berdi... - Jeykobni himoya
qilish uchun to’g’risini aytishga majbur bo’ldim.
― Afsuski men bo’lmabman-da. Jeykob Blekning sho’ri qurirdi! Yana meni
odamlarni boshini aylantirishda ayblaganing g’alatiya?!
Qizarib ketganimdan oynaga o’girildim.
― Keyin nima bo’ldi? - dedi Edvard bir oz sukunatdan so’ng.
― Keyin internetdan ma'lumot qidirdim.
― Taxminlaring tasdiqlandi, shundaymi? - ovozi xotirjam bo’lsada, qo’llari
asabiylashayotganini sezdirib turardi.
― Yo’q. Ma'lumotlarning ko’pi yolg’on ekan. Keyin...
― Nima keyin?
― Keyin menga buning ahamiyati yo’q degan qarorga keldim!
― Ahamiyati yo’q?! - uning savol ohangidan sovuqqon xotirjamligi buzilganligi
sezildi. Nahotki muz joyidan siljigan bo’lsa?
― Ha, - dedim men, - Menga farqi yo’q!
― Mening odam emas, vahshiyligimning senga farqi yo’qmi?!
― Umuman farqi yo’q! - endi qa'tiyroq javob berdim.
Download 1.24 Mb.

Do'stlaringiz bilan baham:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   18




Ma'lumotlar bazasi mualliflik huquqi bilan himoyalangan ©hozir.org 2020
ma'muriyatiga murojaat qiling

    Bosh sahifa
davlat universiteti
ta’lim vazirligi
O’zbekiston respublikasi
maxsus ta’lim
zbekiston respublikasi
o’rta maxsus
axborot texnologiyalari
davlat pedagogika
nomidagi toshkent
pedagogika instituti
guruh talabasi
texnologiyalari universiteti
navoiy nomidagi
samarqand davlat
toshkent axborot
nomidagi samarqand
haqida tushuncha
toshkent davlat
ta’limi vazirligi
xorazmiy nomidagi
Darsning maqsadi
vazirligi toshkent
tashkil etish
Toshkent davlat
rivojlantirish vazirligi
Alisher navoiy
Ўзбекистон республикаси
matematika fakulteti
sinflar uchun
pedagogika universiteti
bilan ishlash
таълим вазирлиги
Nizomiy nomidagi
maxsus ta'lim
o’rta ta’lim
tibbiyot akademiyasi
ta'lim vazirligi
fanlar fakulteti
kommunikatsiyalarini rivojlantirish
fanining predmeti
махсус таълим
umumiy o’rta
Referat mavzu
haqida umumiy
fizika matematika
ishlab chiqarish
Navoiy davlat
universiteti fizika
Buxoro davlat
Fuqarolik jamiyati
pedagogika fakulteti